21 Ağustos 2016 Pazar

Derin Bir Nefes


Derin bir nefes alıp geldim bloğuma. Çok özlediğim, beni rahatlatan, kendi köşeme :) Uzun zamandır yazmak istiyorum, anlatmak e tabi anlattıkça da rahatlamak. Hayat zordu, kelimelerin anlamını büyüdükçe öğrendik. Ama bu aralar hayat daha mı zor? Çirkin şeyler oldu, olmaktaydı şimdi gözümüzün içine sokula sokula olmaya devam etmekte. Acılara da dayanıklı olduk, yaralar kapanmasa da tuz basmayı oyun mu eyledik? Mazoşistçe bir evrilme sanki bizimkisi.

Anlatmaya başlasak blog yazı kapasitesinde sözcüklere yer yetmez, boş vermeye yürek elvermez.

Olanı olduğu gibi kabul de edemiyoruz. Yazarken bile yazdığımız ana noktadan kopuyoruz.

O halde denerinnn bir nefes alalım ve olanı olmuş şimdi ne yapmalıya odaklanalım.

Acının dili, dini, sınırı yok. Buraya ne Antep ne de Suriye yazmanın da faydası. Bizlerin doğumundan öncesinde devam eden Afrika'daki açlıktan da bahsetmenin.

O halde yapacağımız tek şek ŞÜKRETMEK!

Şükür deyip geçeceğiz.

Rabbim sen en iyisini bilirsin. Rab- Allah- Tanrı- Karma- Enerji....

Sevgiyle kalın...