12 Aralık 2015 Cumartesi

Senden Sonra - Emily Hope / Umudunu Kaybedenlere Gelsin


Merhabalar :) Bir yılı bitirmeye hazırlanıyor diğer yıla umutla bakıyoruz. Ve her zamanki gibi anı yaşamıyor tazecik günleri ziyan ediyoruz. Geçmişe takılıp geleceğe asılmaktan şu anı kaçıra kaçıra anlar güne günler aya aylar da yıla dönüşüyor. Nice geçen an yani yılı ardımızda bırakıyoruz. İşte bu saçma döngüyü kırma vakti olsun şu an, şu satırları okuduğunuz zaman! Hey aç gözlerini ve topla kendini. Zaman geçiyor ve başka bir hayat da yok! 

Yaşa ey sen, artık yaşa!



Okuyan Kızlar Kulübü dolu dolu okuyor, kitaplara dair sıkça sohbet ediyor ama vakitsizlikten sizlerle topluca pek paylaşamıyor. Hesaplarımızı takip eden okurlar hangi kitapları aldık, neler düşündük zaten biliyor :) Haydi yılı güzel bir kitapla kapatalım dedik ve Senden Sonra'yı seçtik. Bir okuma etkinliği ile karşınızdayız :)

Emily Hope yeni yıl ruhunu yansıtan, okuyanın içini acıtan aynı zamanda kendini sorgulatan bir eserle karşımızda. Senden Sonra genç bir kadının hayat hikâyesi. Kaderi sorgulayan bir kitap. Seçimler ve seçimlere itilişimiz anlatılıyor aslında. Özel bir eser bende de yeri bir ayrı :)

Kitap hakkında çok fazla şey söylemek istemiyorum çünkü içinde okurun çözmesi gereken şifreler gizli. Geçmiş - günümüz ve zamanla okurun çözeceği kişiye yazılmış mektuplarla ilerleyen bir kitap! oğğğ merak ettik mi? :)

Yeni yıl temasıymış o bu şu geçiniz sevgili okurlar bu kitabı gidin alın ve okuyun!


Senden Sonra-Emily Hope
"Eğer değer verirsen incinirsin, insanlar incitir."
Bir Noel günü savaşma ruhumu kaybettim ben, karanlığa hapsoldum. Senden sonra umut hep bir uhdeydi. Debbie'nin bir Noel günü verdiği karardan sonra bütün yaşamı hiç tahmin edemeyeceği bir biçimde değişmiştir; o günden sonra artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bizi gerçekten biz yapan nedir? Yaşamayı tercih ettiklerimiz mi, ardımızda bıraktıklarımız mı? Yaşadığımız anlar mı, yoksa geride bırakmaya çalıştıklarımızın acısı mı? Senden Sonra pişmanlıkların, acının, hayal kırıklıklarının nasıl da insanın yaşamını gölgelediğinin hikâyesi…


Kitap bittiğinde geçmişime yolculuk yaptım. İlk heyecanlarım ve geleceğe dair gerçekleşeceğinden hiiiç şüphe duymadığım hayallerimi hatırladım. Yaşanan onca yıl bolca göz yaşı mutluluklar mutsuz anılar ve daha nicesi ile kavruldum. Duruldum ve eksi artı listesi yaptım zihnimde. Bir an geldi umudumu kestiklerimi başarmışım ve asıl istediğim şeyi başarmak da elimde o halde neden bu keder dedim kendi kendime. İyi geldi bu kitap ve beni bir parça iyileştirdi. Okuyanda yaralara iyi gelen bir hiss var ve okudukça bu his geçiyor bir parçamızı iyileştiriyor. Tavsiyemdir. Bu kadar saçmalatacak kadar beni dağıttıysa vardır bir şey diyorum :)

Umut hep sizinle olsun, anı hissedip yarını tebessümle beklemenizi dilerim, sevgiler...

Tarih84 / Pudra Tozu

2 yorum:

ışınonur dedi ki...

Her ne olursa olsun yaşamaya devam etmek gerektiği gibi güzel bir noktaya temas basmış. İyileşmeye katkıda bulunuyorsa gerçekten güzel bir kitap olmalı...

Beyaz Begonvil dedi ki...

Bu kitapta merak ettiklerimden :) Sosyal medyada çok denk geldiğim bir kitap oldu.Bu arada blogunda gezerken farkettim ki hemşehrimişiz :) Hemde bornova :) Çok sevdindim buna :)