10 Ağustos 2015 Pazartesi

Bu Aralar Ben "Havadan Sudan Yazışmalar"


Uzun zaman oldu bloğu elden geçirmeyeli. Hayat acımasız hele tek başına savaşıyorsan. Kendime dair yazmayalı ne kadar oldu hatırlamıyorum bile. Okur kitlesi genişledikçe insan daha bir kasıyor sanki. Burası kendimizce paylaşım yaptığımız, hayattan kareler aktardığımız kişisel alanımızken kem gözünden yılanına kadar pek çoğunun da bizleri izleyeceği açık alanı oluyor. İşte bu gibi lanet olasıcaları düşününce insan kendini kapatıyor. Buna ciddi anlamda dur demenin vakti geldi. Sınırları olan bir alan çizip paylaşım yaparken kötü düşüncelerle daha da daraltınca alanımı boğulup kaçıyorum. Ben ben olmaktan uzaklaşıyorum. Bugünden itibaren daha sık paylaşım alanımı ziyaret edeceğim. Yazdıkça deşarj oluyor insan.

Paylaştıkça çoğalıyor insan. Öze dönüş vaktidir ey ahaliii :)



İş hayatıma dair radikal bir karar aldım. Öğretmenlik mesleğini bırakıp İstanbul'da kitaplara dair bir alana geçiş yaptım. İnanın hiç bir şey kolay değil. Çok zor günler yaşadım çok da mutlu anlarım oldu. Yeni görevler üstlendikçe stres arttı. İzmir'in sakinliğinden İstanbul'un karmaşasında nefes almakta zorlandım. Ne şehrin gürültüsüne ne sebzesinin yavanlığına ne de basık havasına alıştım.

Hastalık bile zor bu şehirde, adam gibi gidilecek hastane bile bulmak çile. Hizmet kalitesi iyi, fiyat farkı fena, iş yerime yakın Nisa Hastanesi şu an kurtarıcım. 

Bir süredir kendini tekrarlayan bir göz hastalığım var. Öyle bir an geliyor ki göz kapaklarımı kesip atmak istiyorum o derece vahim. Üst göz kapaklarım şişiyor, su topluyor, göz kapaklarım göz bebeğimi acıtıyor. Kanlanma yok, gözlerde kızarıklık yok ama her an çokça acı var. Ağlatan yakan bir acı. İki kez doktora gittim. İş seyahatlerim sırasında farklı şehirlerde eczanelere de koştum. Hep aynı ilaç markasının farklı damlaları verildi. Geçici bir sızı dindirme dışında işe yaramıyor. Teşhis de konulamıyor. Çok canım yanıyor.

İş, hayat koşturmacası, ev temizliği, alışveriş, yine iş yine iş, hastalık, acı, sıkıntı ama bunca kaosa rağmen artık bloğuma daha sık dönüş yapacağım. Ruhumun ilacı bloğumla ilgileneceğim.

NOT: 3. yazımı yaşadığım İstanbul'da ilk defa cehennem sıcaklarına şahit oluyorum. Hava çok fenaaa ESMİYORRRRR :(

Sevgiler... mutlu günler dilerim :)

1 yorum:

Joey Potter dedi ki...

Ben diyorum ki bir kişi bile varsa beni samimiyetle takip eden onun için yazmaya değer. Senin için de aynı şey geçerli. ;)