24 Aralık 2013 Salı

OKK 22. Blog Tur: Ateşböceği Şarkısı - Ailesi İçin Büyük Bir Savaş Verenlerin Hikayesi


ATEŞBÖCEĞİ ŞARKISI - Yorum
Ateşböceğinin unutulmaz hikayesi devam ediyor...
Uzun zaman önce, hayatımın en kötü gecesinde Ateşböceği Yolu denen kapkaranlık bir sokakta yapayalnız yürürken ruhuma dokunan biriyle karşılaştım.
O gün bizim başlangıcımızdı. Aradan otuz yıl geçti... Tully ve Kate. Sen ve ben dünyaya karşı. Seninle sonsuza dek dost kalacağız. 
Ama her hikayenin bir sonu vardır, değil mi? Bir şekilde yola devam etmen gerekir.
Geçmişi yaralarla dolu Tully...
Fedakarlığıyla etrafına ışık saçan Kate...
Onların dostluğunu ölüm bile bozamaz.
"Ailesi için büyük bir savaş verenlerin hikayesi... Ateşböceğinin Şarkısı sizi çok şaşırtacak."
***
Bir ölüm ve ardından gelen çöküş. Tully 30 yıllık canın parçası, bu hayata dayanma gücünü kaybedince bocalıyor. Her bir hamlesi onu daha da aşağıya düşürüyor. Hırsı sayesinde ayakta kalan Tully dişini geçirebileceği bir işi yok, ailem dediği kişi yok, aşk yok, çocuk yok, anne o hiç yok tam bir kayboluş. Marah'tan yediği darbe ile yaşamına son vermek istiyor. Bir kaza(?) derin bir koma. Tully ve annesinin hikayesi bizlerle. Geride kalanların ve kapalı kapılar ardındaki geçmiş bize arafta anlatılıyor. İlk kitabı o kadar sevmiştim ki art arda okuyunca geçmiş günümüz geçişleri ile harika bir anlatım oldu. Beni rahatsız eden tek şey bunun adının koma değil de derin bir uyku-psikolojik bir kaçış olarak adlandırılmamasıydı. Aslen geride kalanların hikayesi çok iyi anlatılmıştı. Konu anlatım seçimi - koma yanlıştı. Eğer yaşam içinde anlatılsa çok daha büyük ses getirirdi diye düşünmekteyim.
***

Ne zamandır acı çekmiyormuş gibi davranıyorsun?
Bazen içimizdeki kaynak gözyaşıyla dolar ve sonunda taşlar.
***
Bazı adamlarla birlikte olmak yalnız olmaktan çok daha kötüdür Marah!
***
Arkadaşlarımızın yorumlarını okumak için :
Ateşböceği Yolu Yorum

Hiç yorum yok: