8 Haziran 2013 Cumartesi

Zor Günler Ülkemin Canı Yanıyor

O kadar zor günler yaşıyoruz ki dur durak bilmiyor. Gezi Parkı ile başladı gırtlağımıza dayananlar taştı yeter beeee ye ulaştı. Benim anladığım şugün şu olan şey Özgürlük için bir nefes arayışından başka bir şey değil. Ne anlatsam ne desem boş. Çünkü kim nereye bakıyor neye inanıyorsa aynen öyle devam etmekte. En sonunda birbirimize de düştük. Referandum zamanı bile bu kadar şiddetli geçmemişti.
%50'e güven, kızarsam salarım üzerinize de bu mu yani? Olan güzellikler de çirkinleşmedi mi?
Benim bakışım sağ-sol değil insanlık.
Ne Atatürk'ün askeriyim ne de izin ver Taksimi ezeyimciyim.
İnanmakta zorlandığım, unutamayacağım günler.
Zor geçen bu günlerde yazı yayınlamak da gelmiyor içimden.
Ne söylesek boş görmek isteyen gördü de zaten. 
Tarih84

2 yorum:

Syhn dedi ki...

herkes kendi görüşünde olmayanların çirkinliklerini sayıyor kendinde bulunan çirkinlikleri görmeden.
daha yeni yeni her ortamda rahat olduğumu hissediyorken gene gerildi herkes gene bi ötekileştirme ve kendini ispatlama.
her tarafta aynı şeyleri görmekten de çok sıkıldım lütfen yaz.

tarih84 dedi ki...

Syhn: haklısın bir yarış aldı gitti çok çirkinleşti. Bu olanlar kime yakıştı? neye bu inat?

Benim gönlüm el vermiyor sanki dalga geçiyormuş gibi hissediyorum yeni bir hafta hayırlara vesile olur inşallah. Bir aksilik olmaz sular durulmaya başlarsa belki yazarım canım.

Şu an yaptığım tek şey okumak okumak okumak.