30 Kasım 2011 Çarşamba

Bazen öyle birşey olur ki herşeyi bırakıp eve koşarsınız

Sabah kadar uyuyamadım, yatakta çok direndim hatta gözlerimi kapalı tutmaya çalışmaktan gözlerim yandı. Dayan dedim tam pes ettim derken saate baktım saat 5.50 inanamadım. Nete geldim o an o kadar öfkelendim ki aklıma ne gelirse yazdım, yüreğimin acısını püskürttüm rahatladım. Rahatlayınca yeniden uyudum. 1 saat sonra uyanıp güne ve yapacağım işlere konsantire oldum. Dışardayım, üşüdüm. Günün molası bir kahve içeyim derken aklıma içmediğim ilacım geldi. Zaten kahve isteğim de hafif yorgunluk hissi baş dönmesi etkilerini geçirmek içindi. O an şimşekler çaktı eve koştum. Eğer güne devam etsem bir köşede yığılır kalırdım. Eve dönüş başladı.
Allah sıkıntımın zaten farkında bu kula daha fazla eziyet çektirmemeli diyerek yolları boşalttı. Normal şartlarda 20-25dk dönmem gerekliyken ben 10. dk da evdeydim. İlacımı içtim, bir süre etki etmesini bekledim, kahvemi yaptım biraz kitap okuyayım istedim. Derken aklıma maillerimi kontrol etmem gerektiği geldi. Mail bahanesiyle geçtiğim net başında Jung woo ve kım bum efendilerin el ele yeni fotoğraflarını gördüm zıpladım. Tam evden çıkıp günün kalan koşturmalarını yapacakken bir telefonla eve yeniden çakıldım. Komşumuzun kızı okuldan izin alıp bize geldi proje görevi varmış ve bu hafta sunumu olacakmış. Öğretmeni kendi çabalarını beğenmemiş. Kesin en az 80likdir de bizim kız 95 aşağısı not istememiştir, bilirim. Eeee öğretmenlik kanımda olunca, tecrübe de var başladık araştırmaya. Yarım saatte taslağı hazırladım, öğretmen arkadaşlarımı aradım onların da öğle molasına denk geldi hatrım da olunca kırmadan maille kaynak görsel gönderdiler. Toplam da 70 dk de şahane bir proje görevi çıktı.Gerisini kendi cümleleri ile özetlemesi için teslim ettim.
Aslında ben bugün akşam üzeri tüm işlerimi bitirmiş evime köşeme geçip huzura yelken açmak istemiştim. Kitabımı bir süre daha elime almayacağım madem gün sitresli başladı bir iki matematik testi çözüp işe yarar birşeyler ekleyeyim haneme. Keyifli şahane birgün dilerim sizlere.
Tarih84

3 yorum:

elif kartalmış dedi ki...

bende o muhteşem ikiliyi görünce çok şaşırdım bu arada ilaçlarını ihmal etmene kızıyorum haberin olsun onlar sayesinde kurtulacaksın ayrıca yüce rabbim kimseye kaldıramıcağından fazla yük vermezmiş bunların hepsinin bir mükafatı var hayatımızda biz görmek istediğimiz müddetçe görebiliriz bazen olmayan şeylere üzülürken bizim için olmaması daha hayırlı olabiliyor ve sevinebiliyoruz.örneğin kore sevdamız olmasa tanışmıyor olurduk herşeyde var bi hayır sen üzme kendini

milky dedi ki...

Olur bazen böyle işte hayatta bu değilmi. Bir telaş bir acele...

tarih84 dedi ki...

Elif Kartakmış: haklısın tatlım ama ilaçlarımı ihmal etmiyorum, ilk defa oldu biliyorsun sırf bu hastalıktan kurtulabilmek için şehir dışındaki doktorlara kadar gittim inşallah yaza kadar atlatabilirim:)

milky: haklısın, telaş ve koşturmacanın içinde bize kalan zamanlardan ibaret hayat.