18 Kasım 2010 Perşembe

Joey Potter'a Özrüm & 10 Kasım

Sevgili arkadaşım Joey Potter kısa süre önce ameliyat oldu.Daha öncesinde bu ameliyatı geçirenlerin dediğine göre küçük bir operasyon, ağrısız bir süreç onu bekleyecekti.Ama bünyesi hassaslaştı ve ameliyat sonrası onun için zorlu bir sürece dönüştü.Yine de çok sabırlı, sakin kalabildi, ilk bir kaç gün Joey açısından katlanılması güçtü ve bizlere yansıtmamaya çalıştı.Dua etmekten başka çare bulunamadığı o günlerde elim kolum bağlı bir şey yapamayışım beni çok üzdü.Taburcu edileceği gün 10 Kasım Atamızı andığımız güne denk geldi.Hastane penceresinden baktığımda bayraklar yarıdaydı, siren seslerini dinlerken tüm ülke nefeslerini tutmuş gibiydi.Tek yürek oluşumuzu hissediş çok anlamlıydı.Ruhun şad olsun Atam.

Hastahane penceresinden bir kare:

Photobucket

Gün batımına doğru, yorgun, eve dönüş, köprüden batan güneş.

Photobucket

Nereden nereye, akşam canı sıkılmış, biraz moral bozukluğu ile beni dertleşmek için arayan arkadaşımı bir iki dakika dinledikten sonra aldım elime sazı başladım ağıt yakmaya.Kızın morali bozukmuş, canı sıkkınmış unutup bir de kendi moral bozukluğumu ve bitmek bilmeyen kpss sinirimi akıttım.Düşündüm sonra bunu ona yapmaya benim ne hakkım var? Kız dert anası mı? Hala hasta ve morale ihtiyacı var...aptal gibi batırdım herşeyi.Joey hakkaten salaklaştığım bir dönemdeyim.ÖZÜR DİLERİM SENDEN.KUSURMA BAKMA DİYEMİYORUM BAK VE EN KISA SÜREDE ÖDET, İYİLEŞ DE GELEYİM YANINA SOPALA..VALLA HAK ETTİM.

Seni çok seviyorum canım arkadaşımmmm



Bir kıvılcım düşer önce, büyür yavaş yavaş
Bir bakarsın volkan olmuş, yanmışsın arkadaş
Dolduramaz boşluğunu ne ana ne gardaş
Bu en güzel, bu en sıcak duygudur arkadaş

Ortak olmak her sevince, her derde, kedere
Ve yürümek ömür boyu, beraberce, el ele
Olmasın hiç o ta içten gülen gözlerde yaş
Bir gün gelip, ayrılsak bile seninle arkadaş
(Yollarımız ayrılsa bile seninle arkadaş)

Evet arkadaş;kim olduğumu, ne olduğumu
Nerden gelip, nereye gittiğimi sen öğrettin bana
Elimden tutup, karanlıktan aydınlığa sen çıkardın
Bana yürümeyi öğrettin yeniden
El ele ve daima ileriye
Bir gün.
Bir gün birbirimizden ayrı düşsek bile
Biliyorum, hiçbir zaman ayrı değil yollarımız
Ve aynı yolda yürüdükçe
Gün gelir ellerimiz yine dostça birleşir
Ayrılsak bile kopamayız


Tarih84

2 yorum:

Joey Potter dedi ki...

Bence KPSS de olmasa sen mükemmelsin :) Ama cidden dün çok moralim bozuktu üstüne bir de senin KPSS'sen artık üzülemiyorum bile içim şişti. Hımm kendini nasıl affetrirsin bilmem ki :) Gelince buluruz bir çözüm :D

tarih84 dedi ki...

Joey Potter:off sorry:( ben bir atansam sen beni toptan affedeceksin:) çünkü her ay orada başıan ekşiyeceğim.